Met lange tanden eten: tips voor gezelligheid aan tafel

, diëtist 29 oktober 2018

Er zijn drie gebieden waarin je kind macht kan uitoefenen op jou als ouder: slapen, zindelijkheid en eten. Wat kan het af en toe frustrerend zijn wanneer je kindje voor de zoveelste keer eten weigert. In dit blog meer over hoe jij die strijd kunt winnen en gezelligheid aan tafel kunt creëren.

gezelligheid aan tafel

Structuur

Verplaats je eens in de leefwereld van je koter. Stel je voor dat je midden in je spelletje zit en mama roept dat je nu aan tafel moet komen zitten omdat het eten klaar is. Grote kans dat je kleine daar geen zin in heeft. Kondig daarom 15 minuten voor etenstijd aan dat jullie gaan eten. Op die manier heeft je koter de tijd om uit een spelletje te komen en is er op voorbereid om te eten. Verder is het van belang om te zorgen voor vaste eet- en drinkmomenten. Door deze momenten weet je kleine waar het aan toe is.

 

Aan tafel

Zorg ervoor dat een eetmoment altijd aan tafel is. Zo is er onderscheid dat daar de maaltijden worden genuttigd. Buiten de tafel is er ruimte voor andere dingen. Door zelf het goede voorbeeld te geven, te genieten van het eten en vooral niet over het eten te praten, kun je voor een gezellige sfeer zorgen.

 

Bordje leeg

‘Onze dochter vindt het verschrikkelijk om alleen aan tafel te zitten’, zeggen de ouders van Roos. ‘Nadat wij klaar zijn met eten moet Roos altijd nog blijven zitten totdat haar bord leeg is. Soms zit ze nog weleens een halfuur aan tafel. Dan gaat met heug en meug alles op, maar het helpt uiteindelijk wel.’

 

Voor zowel Roos als haar ouders maakt dit het er niet echt gezelliger op. Ik geef aan de ouders van Roos het advies om de druk eraf te halen en het eetmoment niet langer dan 20 minuten te laten duren. Is het bordje leeg, prima. Is het niet leeg, ook goed! Zorg er vooral voor dat het gezellig is. Als het tijd is, haal je het bordje weg. Dan is het volgende eetmoment weer een nieuwe kans om te eten.

 

Dwingen

Een belangrijke tip is om je kind niet te dwingen alles op te eten. Jij bepaalt wat het kind eet, je kind de hoeveelheid. Door kleine porties op te scheppen, ziet het er voor de kleine spruit een stuk aantrekkelijker uit dan wanneer er een grote berg eten voor de neus staat. Laat je kind wel altijd wat proeven, maar ruim daarna af. Schenk geen aandacht aan vervelend gedrag en stimuleer goed gedrag. Maak daar ook geen circus van: ‘Kijk eens, je broertje vindt de broccoli zó lekker, héérlijk! En nu jij een hapje!’

 

Toetje

‘Niet goed gegeten, dan geen toetje.’ Een uitspraak die ik vaak in de spreekkamer hoor. Als je gewend bent om een toetje te eten dan is dit een onderdeel van de maaltijd. Ook als er minder goed is gegeten. Doe je dit niet dan zorg je er ongemerkt voor dat het toetje iets heel bijzonders is, terwijl de warme prak net zo belangrijk is. Ook heeft deze straf geen effect voor je kindje. Bovendien kun je zorgen dat er een gezond toetje is, waardoor je kindje dus ook bij het nagerecht goede voedingsstoffen binnenkrijgt.

 

Doorbijten

Vergeet niet dat een goede eter een kind is dat gezellig is aan tafel, van alles wat eet en nieuwe smaken probeert in plaats van zijn bord niet leegeet. Soms is het even doorbijten. Eet smakelijk (en gezellig)!